این روزها سرگرم کار بودجه تو مجلس هستم و کمتر فرصت نوشتن دارم. اما دیروز تنها پنج شنبه ای بود که فرصت آزاد داشتم و باید یک کاراداری انجام میدادم و رفتم به اداره ثبت اسناد و املاک. واقعا خدا

قوت بدهد به این کارمندان پر کار! این ادره. خانهما یک طرف و آقایان طرف دیگر به سرعت! مشغول راه انداختن کار مردم بودند.  کار من فقط نیاز به یک امضا داشت اما خانمی که باید پروندهمرا ملاحظه میکرد درست 25 دقیقه مرا بیخود معطل کرد تا ظهر شد و همه تو اتاق معاون ادره صف کشیده بودند که کارت بزنند و بروند. حالا بگذریم که کارمندان در حین نگاه کردم به پرونده ها  مدام از خرید شب عید و مدل پرده و ....... صحبت می کردند.  و حالا من مجبورم شنبه یک ساعت مرخصی بگیرم و دوباره بروم . این موضوع  مرا یاد کسی انداخت که 4 سال پیش رفته بود ژاپن و می گفت تو ساعت ادری به دیدن دوستی رفتم مرا دیر و سریع یادداشتی داد که ساعت شش بعد از ظهر ترا می بینم و بعد مشغول کار شد.حالا ما کجائیم؟......!

هر چند که این مسئله تقریبا در بسیاری از ادارتی که ارباب رجوع بیشتری دارند بیش از هر جای دیگری است. بعد هم می نالند که حقوق ما کفایت زندگیمان را نمی دهد. کار کنیم تا خدا برکت دهد.