امان از دلتنگی که هر وقت سراغمان می آید دست و پایمان را گم می کنیم

کجاست بام بلندی و نردبان بلندی که بر شود و

 بماند بر سر دنیا و بر شوی و بمانی بر آن

و نعره برآری: هوای باغ نکردیم و دور باغ گذشت........

و.....

چه غمگنانه گذشتی از این کوچه ها 

دلم گرفت

عبور ثانیه ها تو را ز من ربود

و....

کوچه از باران سرشار است بیا از خود عبور کنیم....